รำลึก..ชีวิต..คริสต์มาส

posted on 13 Dec 2009 20:15 by chosen114
ใกล้ปีใหม่แล้ว
แต่ก่อนปีใหม่..จะมีวันนึงคือ คริสต์มาส
เป็นพุทธแท้ๆ  แต่ก็ไม่รู้ว่าจะตื่นเต้นทำไม
เรียนโรงเรียนพวกนี้ตั้งแต่อ้อนแต่อ่อน (ภาษาสมัยไหน??)
พูดถึงแ้ล้วอยากรำลึกถึงความหลังครั้งเมื่อยังเป็นเด็ก 555 (เหมือนแก่มากๆแล้ว แค่สามปีที่แล้วเอ๊งงงง)

งานวันคริสต์มาส..จริงๆมันคือวันที่ 25 ใช่มั้ย,,แต่ที่นี่จัดวันที่ 24 ล่ะ
เพราะว่าวันที่ 25 เค้าหยุดให้ จนถึงปีใหม่แหละ (พวกคอนแวนต์คงรู้ดีๆ)
วันนั้นก็จะมีจัดซุ้มอาหารของแต่ละห้อง(หรือระดับหว่า ไม่แน่ใจ)
อาหารก็กินได้บ้างกินไม่ได้บ้าง..แล้วแต่ความชอบของแต่ละคนเหมือนกัน
แต่สำหรับเรา..มันก็โอเคทุกซุ้มนะ 55555 ของฟรีอร่อยอยู่แล้ว
แล้วมันก็จะมีคอนเสิร์ต ก็ไม่เคยเข้าไปดูอ่ะ รำคาญคนเยอะ เสียงดัง น่ารำคาญ กินอยู่ข้างนอกดีกว่า 555
ไม่ใช่ๆ..
จริงๆไม่ใช่ไม่อยากดูหรอก..แต่มันแทรกไปดูไม่ได้ ถึงเข้าไปก็ไม่ได้ดู(=ดูไม่ได้) เพราะเตี้ยไง T^T
ไม่ได้อยากดูนักร้องหรอก..อยากดูคนคุมเวทีมากกว่า (เฮ้ย)
เข้าเรื่องๆ..
ใช่ๆๆๆ จะมีพวกชิงของรางวัลไรงี้ๆ สอยดาว ปาเป้า ปาลูกโป่ง บิงโก ฯลฯ
ซึ่งไม่ค่อยจะชอบเลย โดยเฉพาะสอยดาวเนี่ย..แต่ละอย่าง ได้ผ้าพันคองี้ น้ำยาปรับผ้านุ่มงี้
ตอนป.หกเลิกโดยเด็ดขาด..หัดมาปาเป้าแทน 5555 ก็คนที่แอบชอบเค้าคุมอันนี้อ่ะ
เลยได้เล่น(เกือบจะ)ฟรีไงๆๆ ได้เนียนๆไปคุยด้วย..เผลอๆได้จับมือตอนหยิบลูกดอกนี่ล่ะ
อ้า......ความสุขของเด็กคนนึง มันช่างยิ่งใหญ่ในความรู้สึกจริงๆ (แต่มองกลับไปก็อยากจะเขกกระโหลกตัวเองอ่ะ)


แต่ไม่รู้เหมือนกันว่า..ถ้าได้กลับไปเล่นแบบนั้น จะยังมีความสุขอยู่หรือเปล่านะ
ความสุขของเด็ก กับ ความสุขของผู้ใหญ่ มันจะเหมือนกันหรือเปล่า
เราจะกล้าเข้าไปคุยกับคนที่ชอบเหมือนตอนเด็กๆมั้ย
เราจะหัวเราะได้อย่างเต็มที่เหมือนตอนที่วิ่งไ่ล่จับกัน ท่ามกลางการซ้อมวงโยฯได้หรือเปล่า
เราจะกล้าทำอะไรก็ตามที่เราเคยทำมันในตอนเด็ก แล้วรู้ว่ามันเจ็บมากๆหรือเปล่า

บางที...คนที่มีแผลมากเกินไป..เล่นอะไรก็ไม่สนุกหรอก :")

วันที่ 17 ตุลา 2552

เวลา,,,16.30 น.

สถานที่,,,BTS สายสุขุมวิท(ไปหมอชิต)

สัณฐาณ,,,หน้าตาคล้ายๆแบงค์ black vanillla มีลักยิ้มข้างไหนไม่รู้ เสื้อสีขาว ยี่ห้อ lacoste กางเกงยีนส์มั้ง

***หมายเหตุ,,,ท่าจับราวสุดเท่!!!

Step 1 : แบมือ กางนิ้วทั้งห้าออก

Step 2 : รวบมือจับราวไว้

Step 3 : ใช้เฉพาะนิ้วกลางและนิ้วนางจับราวให้มั่นคง,,นิ้วที่เหลือชูขึ้นตั้งฉากพื้นดิน

555555,,,แอบชอบก็บอกตรงๆซี่ ฮี่ๆ :)

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

ขอบคุณ,,ที่ทำให้อารมณ์ดี หลังจากฝ่าฟันฝูงชนจากงานหนังสือได้สำเร็จ =.=Q

ขอบคุณ,,"ป้าอีฟ"ที่พาเราขึ้นโบกี้สุดท้าย จนได้เจอกับพี่คนนั้นพอดี (ขอบคุณมากๆ)

ขอบคุณ,,ดวงตาที่เหลือบไปเห็นพอดี ไม่ังั้นคงไม่เจออะไรแบบนี้ ซึ่งมันเยี่ยมมาก

 

ป้าอีฟไม่น่าเสียงดังเลยอ่ะ...ถ่ายรูปไม่ทันเลย WEN-GUM!!!

เหยื่อรู้ตัวหมด,,ไก่ตื่น 555+

(แอบเขิลล์) ตอนที่หันมามอง นึกว่าจะโกรธนะเนี่ย..ไม่โกรธหรอกมั้ง

คนหัวเราะคงไม่ได้อยู่ในอารมณ์โกรธหรอก เนอะๆ

แหม,,,แต่คงเคืองๆแน่เลยอ่ะ--จ้องตั้งแต่สยามถึงอนุสาวรีย์กันเลยที่เดียว =*= แอบกลัว

 

****ไม่ใช่อย่างงั้น,,,คือจะขอโทษที่เสียมารยาทไปขำพี่อ่ะ ขอโทษ T^T

(ไปว่าป้าอีฟเลย,,,มันพาขำ) ขอโทษค่ะ,,ต่อไปนี้ จะไม่ทำอีกแล้ว~

 

''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''' 

ข้อคิดจากสัปดาห์หนังสือ,,ยิ่งรีบ--ยิ่งช้า

 

edit @ 19 Oct 2009 20:43:41 by chosen114